این روزها زیاد سرحال نیستم. فکر میکنم زیادی تلاش میکنم و کم بدست میارم !!! روزها پشت سر هم میگذرن و هر روز از تکرار پر شده و روحیه کسل از این همه تکرار . اما تو برای من یه رویش دوباری انگیزه هستی . با تو به خودم و همانطور که نوشتم به خدا هم نزدیکتر هستم . در سخترین لحظه ها نامیدی هم عشق تو برای من یک انگیزه است. یک تولد هستی در زندگی من. از بودن با تو سیر نمیشوم فقط نگرانم برات تکراری نشم .حرفهام برات تکراری نشن . روزها اگرچه تکراری هستن و ساعتها اگرچه با سنگینی بی تو بودن دیر میگذرن اما همه و همه نمی تونن من را از امید بودن در کنار تو ، در قلب تو و عاشق تو بودن و همه عمر را با تو سپری کردن خسته کنن . من تو را دارم و برای همین من خوشبختم . دوستت دارم. این روزها احساس تنهایی بیشتری دارم . حس میکنم دارم افسرده میشم دلم مثل بچه ها هوای گریه دارد. آه گریه های کودکی وقتی ادم کودک هست مجال بروز احساساتش را ساده تر و آسانتر دارد. اما وقتی بزرگ میشوی میگویند برای تو اینطور رفتار شایسته نیست . اما من دوست دارم مثل یک کودک و با همان اشتیاقی که در کودکی برای بیان احساساتمان داشتیم بگویم : دوستت دارم و میخوامت. یاد تو که می افتم قلبم را احساس میکنم . تپش ها یش را می شنوم . حس میکنم که چگونه مثل یه گلوله آتش در سینه ام بی تابی میکند . تمام آرزویم سلامتی و سربلندی توست . مواظب خودت باش . در جایی نوشته بود گفتن زیاد این جمله ممکن است دلزدگی داشته باشد . اما من باز هم با همان اشتیاق و عشق از سر شناخت میگویم : دوستت دارم میخوامت.
یادمه یه بار جایی ازت شنیدم بعضی ادمها مثل کنه به ادم می چسبند. اما من به خودم نگرفتم . حالا که می بینم اینطوری راحت تر هستی دیگه کنه نمی شم و خودم را بیش از این تحقیر نمی کنم.
باز یک شب فراموش نشدنی داشتم . آره همون شبی که برام شعر خوندی را میگم . وقتی تو اندوهی داری دلم میگیره . اما یه وقت نازنین این حرفم باعث نشه که دلتنگی هات و شکایتهات از روزگار را برام نگی ، باید بدونی این دلتنگی ها برام از هر شادی با ارزش تر هست. چه خشنود غمی است غم عشق دوری از تو خیلی سخته ، میدونی این روزها خیلی دلتنگتم .خیلی وقتها احساس میکنم احتیاج دارم در کنارت باشم و تنها چیزی که ارامش به من میده و تحمل این روزهای سخت را برام اسان میکنه یاد تو هست و امید ، امید به آینده آینده روشنی که برای ما هست. من میتونم تصور کنم روزهای خوبی که در آینده با هم خواهیم ساخت . نه این یه رویا نیست این هدف من هست که روزهای بهتری را برای هر دو تامون بسازیم . یا رب سببی ساز که یارم به سلامت بازآید و برهاندم از بند ملامت خاک ره آن یار سفرکرده بیارید تا چشم جهان بین کنمش جای اقامت فریاد که از شش جهتم راه ببستند آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت امروز که در دست توام مرحمتی کن فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت ای آن که به تقریر و بیان دم زنی از عشق ما با تو نداریم سخن خیر و سلامت درویش مکن ناله ز شمشیر احبا کاین طایفه از کشته ستانند غرامت در خرقه زن آتش که خم ابروی ساقی بر میشکند گوشه محراب امامت حاشا که من از جور و جفای تو بنالم بیداد لطیفان همه لطف است و کرامت کوته نکند بحث سر زلف تو حافظ پیوسته شد این سلسله تا روز قیامت پ ن :اما خدایش بیدادی هم ندیدیم حمید مصدق همه و همه در گرو یه تلاش جمعی است . ما هم می دانیم همه چیز تغییر نخواهد کرد و باید به یک فرایند دل بست برای تغییر بنیادین ، اما برای رسیدن به روزنه های نور و امید باید تلاش کرد . بازنده کسی است که تلاش نمیکند. حقیقت دارد لحظه سبز نگاه و گره خوردن پیچک عشق و فراموش
شدن من حقیقت دارد سرخی هجمه خون در صورت لرزیدن دل حقیقت دارد در دل شام سیاه روئیدن مهر حقیقت دارد قصه ما چه زیبا و چه زشت حقیقت دارد لحظه ما بودن در پس رویای عشق در پس پنجره ها حقیقت دارد ... فصل آغاز است . جمله ای از گوته خواندم و با خود اندیشیدم که بی ربط نیست حافظ و گوته دو نام جدا نشدنی در اذهان ادبیات جهان است. بازخوانی این جمله و ابیات زیر بی ربط با آغاز دوباره نیست: کسي که داراي عزمي راسخ است ، جهاني بیا تا گل بر افشانیم و می در ساقر اندازیم*** فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقشان ریزد ***من و ساقی به هم تازیم و بنیادش بر اندازیم شراب ارغوانی را گلاب اندر قدح ریزیم*** نسیم عطر گردان را شکر در مجمر اندازیم چودر دست است رودی خوش بزن مطرب سرودی خوش*** که دست افشان غزل خوانیم وپاکوبان سراندازیم صبا خاک وجود ما بدان عالی جناب انداز*** بود کن شاه خوبان را نظر بر منظر اندازیم یکی از عقل می لافد یکی طامات می بافد*** بیا کاین داوری ها را به پیش داور اندازیم بهشت عدن اگر خواهی بیا با ما به میخانه ***که از پای خمت روزی به حوض کوثر اندازیم
و پسرهایم را
پیش چشمم قربانی می کردند
من ولی خنده کنان می گفتم
خون سرخ پسرانم زیباست
ای ساقی ساقی ساقی
خون پسرم را در جانم بریز
امشب از آن شبهاست
پسرانم پسرانم به خدا
پدر پیر شما می خندد
آن که یک عمر گریست
بگذارید که با خون شما مست کند
و بخندد و بخواند
ساقی
بیش از این با دل و جانم مستیز
خون سرخ پسرانم را در جانم بریز
را مطابق ميل خويش عوض ميکند .
گوته
گوته
